هوس تنهایی کردم و صدایی که دائم بگه:دوستت دارم دوستت دارم و

من با صداش در خودم غرق شوم و بغض کنم تا کلافه شم و بگم: بس

است دیگر بگو دوستت ندارم از تو متنفرم بگو برو گم شو و او با بغض

بگوید: دوستت ندارم ازت متنفرم برو گم شو و من از شنیدن اونها سبک

شم کیف کنم تا کرخت شم دوباره هوس کنم آن صدا از پشت پنجره باز با

خنده سرک بکشد و بگوید:هرچه گفتم دروغ بود دوستت دارم و من

دوباره کیف کنم گریه ام بگیره و من التماسش کنم که بگوید دوستت ندارم

و او بگوید:چون تو میخواهی دوستت ندارم بس که عاشقت هستم میگویم

از تو متنفرم تا بخندی حالا راضی شدی سبک شدی؟ بگویم: نه رفتنت

آمدنت،خنده ات،گریه ات،آشتی ات،قهرت،عشقت،نفرتت،وصالت،فراقت

صدات،سکوتت و اصلا بود و نبودت سنگین است.بگویم:اتفاق تو از همان

اول نباید می افتاد و حالا که افتاده است دیگر نمیتوان آن را پاک کرد یا

فراموش کرد اما شاید پاک کنی باشد تا مرا برای همیشه پاک کند

(نویسنده دوست داشتنی ام مصطفی مستور)