گفتم: من امشب هفت ساله شدم.

گفتی: لحظه ی قشنگ عزیمت...بر تو خوش بابایی

گفتم:نگاه و نفس تو مرا با خود می برد...دخترم

گفتی:دل را از آواز عشق سرریز کن تا ببینی که...

گفتم:که همه دنیا کف دستی بیش نیست

گفتی:و انسان همیشه رفیق اندوه نیست

روزهای قشنگ هم هست ای خوب من

گفتم:به جان تو که از همین عصرهای قشنگ

تابستانی، تنها دلی عاشق به عشق تو مانده است

گفتی:پس از لبخنده و مهر،

از عشق و مهربانی بگو ...بابایی

گفتم:اگر از عمرم دمی مانده باشد و آنی

آن، آن هم از آن تو جون بابایی

...

و شب آمد